Bloodsoaked Velvet I´ve walked paths i swore not to take I´ve searched ways that led to dark It increased my sickness to the edge I´m in a empty room Searching it thru Addicted to self destruction I bleed with a smile So sweet I kiss the knife So hard I puke the smile So come on, slay my dreadful soul I brake the circle of oath That I´ve chained around me The deeper the deal is The smoother the crush is Aðalbjörn Tryggvason ´04 Til Valhallar (Óðinn:) heyri ég Heimdall í horn blása, gyllt gjallarhorn gestum fagnar. Regnboginn skelfur; skrefhörðum mönnum bifrastar brú brakar undir. (Heimdallur:) Sem vörður Valhallar ég vara yður: Fylkjast hingað fræknar hetjur. Bjóðið bekki og borð hlaðið! Öl berið inn, Óðinn fær gesti. (Óðinn:) Framtíð þjóðar fæddist með yður, sem fórnuðu lífi, en lifið þó í eilífum sóma afburðarmanna. Velkomnir, vinir… Valhallar til!!! Author unknown Arranged by Aðalbjörn Tryggvason 1995 13:13 13:13 Woke up on a winter day. Feeling fucking mean, decided to stay. 13:24 Feeling sick and tired, can´t take this any more. Presence no longer desired. 13:43 The thought keeps hunting me, burning desire to break free, to get away, to escape, to flee. 13:51 I see it so clear By now all hope is gone, there´s only fear. 14:02 Can´t delay this much longer It is clear what I have to do. The feeling´s getting stronger. 14:12 Got out of bed, still no sun. Decided to kill myself. Picked up a gun. 14:28 Felt a sudden urge to live on but it was too fucking late. Half the head´s fucking gone! Guðmundur Óli Pálmason Feb 2002 Nature Strutter Although I mourn that place I would sacrifice the thought Just to get near 1000 Miles above the ground I somehow felt so tuned My private mind faced mesmeration No such prair I´ve come across Such despair, I moved yet still in my steps Although the time has fled away I just wanted it to be so malicious I injected it so deep, like dimensional Drug in veins I can´t resist it I see it here now But still I´m nowhere near I inhale it as my awe I crave it beyond the shore Aðalbjörn Tryggvason 2002 Árstíðir dauðans Árstíðir dauðans Verður sumar, verður haust, verður vetur, verður vor? Verður rigning, verður rok, verður sólskin, verður snjór? Verður dagur, verður nótt, verður morgun, verður kvöld? Verð ég ungur, verð ég gamall? Munuð þið syrgja mig og gráta þegar ég dey? Eða verðið þið þá þegar dauð? Guðmundur Óli Pálmason Mars 2000 Scars of self hatred Cold steel penetrates the flesh down to the deepest abyss; a dark cold mind bleeding the darkest blood. Seducing demons with the stench of blood, black blood, hatred of men and god, for they have no love for me, nor do they have sorrow. So I hand myself a knife, damned to bloody dreams and morbid sounds to drown sickly in. falling, I get much deeper now, into myself, falling, dying I was so cold but now I´m not, I'm not cold enough. Cold steel penetrates the flesh it is so sweet compared to you, sowing the seeds of dawn, the dawn of darker darkness. Darker than ever before, darker than the blood of yore. So tear my flesh off and what will be left? My hatred, my scars, scars of self hatred. Guðmundur Óli Pálmason August 1995/Nov 2000 Undirheimalagið/The Underworld song Ég lít tilbaka, eins og eitthvað hafi dáið, eitthvað hjartnæmt, fallegt, eitthvað náið. Ef þú vissir, hve sárt það er, minn lifandi draumur var við síðu mér. Aðalbjörn Tryggvason ´97 Eigi Við Munum Iðrast Eigi við munum iðrast, ykkur við munum ei þóknast, fortíðarinnar við munum hefna, hvað það er mun ég ei nefna. Því forna við höldum við, trúnni,hinum heiðna sið. Fortíðin er ei grafin,heldur geymd. fyrr eða síðar þið fáið ykkar eymd. Þið sem kallið ykkur hina góðu, voruð í raun hinir óðu. Lifið svo í þessari hræsnu trú -blind sem mynd. Fyrir þetta þið munuð líða, önnur þúsund ár bíða. Allt var brotið og brennt, rifið og skemmt. Lítið á ykkur sem æðri -lítið bara í eigin barm. Aðalbjörn Tryggvason Jan 1997 Myrksvefn Flóðgáttir hugans opnast, sýnir blæða augun lokuð og raddir heilar geði rata ei inn þar sem lögmál holdsins takmarkar ekkert. Andartak óttans frís í eylífðinni og myrkrið kveður á um dýpt hugans er hatur sjálfsins á losta holdsins skóp. Hvar slitnaði sterngur skylnings? Unaðssemndir eða kvöl? Annað ástand sama hlutar, eins og auðnir reiðinnar og lindir ástarinnar eru fæða djöfla og ára dauðdreyminnar sálar. Þjáningar holdsins og hatur sjálfsins eru hugarástand sem að lostinn skapar. Ill er blindan í auga sálar, því að myrkrið er ekki til. Guðmundur Óli Pálmason June 2001 Undir jökli (Vetrarins dauðu sumarblóm) Frosin jörðin brakar undir fótum mínum, mitt kalda stolt brennur í hjarta mínu og fornir andar reika hér um undir jökli eins og skuggar fortíðar sem dó, en lifir þó. Þeir eru bergmál fjallana, eins og viðkvæm sumarblóm á kaldri vetrar nóttu visna þeir, visna þeir og deyja. Þeir eru vetrarins dauðu sumarblóm, á leiði þeirra ég frostrósir lagði. En þögnin boðar dauða minn. Kom ég hingað til að deyja? Hér þar sem sólin er köld og auðnin endalaus, hér undir jökli þar sem fornir andar reika, hér á ég heima og hér vil ég deyja. Guðmundur Óli Pálmason Sept 1995 /June 1997 Ghosts of Light Ghosts of light here Ghosts of light here now Ghosts of light here And they still ride Overlit desert of abstract sounds and sights, They search the land and they search the sky. Frozen, in moments they will be bound. Spiritless they are and they still ride. Ghosts of light here Ghosts of light here now Ghosts of light here And they still ride Surreal sights for bleeding eyes Opening and shutting wide. If I try I will rise With the ghosts of light If I try I will rise With the ghosts of light! Guðmundur Óli Pálmason 2005 Tormentor Hellfire is erupting, the day of torture is near, sacred blood is flowing, the Tormentor is here Chorus: Tormentor Tormentor Tormentor We praise the Tormentor Blood is spilling forth from the dead, weeping mothers are cast into hell to burn with their children, in fire forever shall dwell The days of the beast have begun, and the heavens have fallen from the grace. In the fökking pits of bloody Hell the Tormentor tortures god´s race. Repeat chorus Dauðraríkið Í hinni duldu dimmu leynist líf eins og milli frosts og funa. Markleiði inn í myrkrið, Heljar reip sólarlaust og kalt þar sem enginn veit. Stormarnir hvína í gegnum næturfrostið grimmefldir með sorgarhljóði. Stormarnir hvína ásamt næturkulinu í sólarlausa dimma dulinu. Ríki hulið þoku og snjó dimma ríkir við Nástrandar sjó. Einsemnd og auðn varir eilíflega lykt haturs og illsku, dauða ég þefa. Aðalbjörn Tryggvason 1995 Lux fare / Ljósfari In your ignorant bliss You did emerge, A god of flesh in this world. I ate the fruits of forbidden knowledge Or discovered the hidden truth, So cast me down to the lower plains. Souls I saw descending. Down to the lower plains To a lonely planet Souls I saw ascending As I drank the stream of the stars. Lux Fare, You have seen different heavens With different stars And different moons. My flesh descending, My soul ascending; Mine are the highest plains! Guðmundur Óli Pálmason 1998 2000 ár Kvurslags kjaftæði er þetta fölsk gleði, vorkunarsemi Gerfi gleði blekking 2000 ár, þvílík þrjóska. Þú vælir til þíns guðs hvar er gleðin, þín helvítis falska gleði ? Sá lifnaðarháttur er ómögulegur 2000 ár. Þú telur þig fylgja því, líf þitt færi fyrir bý. Sjáðu, fáðu vit. Hunsun á sannleikanum, horfðu tilbaka. Hvernig var það í þeirri tíð ? Gætirðu það í nútíð ? Eftir 2000 ár. Reyndu, reyndu, þú ættir að sjá að það var þá. Aðalbjörn Tryggvason Mars 1997 Bitch In Black She said to me there´s nothing I like as a young man´s arm bound with spikes and songs that echo through the wood. Her face was hidden but I knew girls like this are very few then she drew back her hood. I´d seen her ´round so it seems, blond non black her colour schemes, chains wrapped round her slender waist. Beauty like a grove of birches, eyes that glare like burning churches, she offered me her soul. Travelled as a seal across the sea, found her there waiting for me, we knew that we were as one. ´neath the midnight sun, northern June, heathens baying at the moon, this I know will last beyond forever. Round he is, seems flat as a board, this altar of the werewolf lords, wolfbitch howling ´neath the moon, score into your flesh my runes. Valkyrie whore, bitch in black, yearn to see you on your back, on all fours ´neath the moon, cut into our palms the runes. Seen her ´round, so it seems, blond non black her colour schemes, chains wrapped round her slender waist. Beauty like a grove of birches, eyes that glare like burning churches, she offered me her soul. Travelled as a seal across the sea, found her there waiting for me, we knew that we were as one. ´neath the midnight sun, northern June, heathens baying at the moon, this I know will last beyond forever. Round he is, seems flat as a board, this altar of the werewolf lords, wolfbitch howling ´neath the moon, cut into our palms the runes. Valkyrie whore, bitch in black, yearn to see you on your back, on all fours ´neath the moon, score into your flesh my runes. Kola Krauze 1997 Hovudlausn Sverd skrall med glam mot skjoldetram, kongen gjekk ram i kampen fram Der hoyrdest då hær-dunder gå, og Blodfaums å som bruste på Dei stod ei ville; i stridsleik gilde, kongens skarar; kvike karar På flate strand rann blod i sand Kring faner roper folkehopar Sverd dei smelte, mot dem skrelte Beit sårodden; de er sverdodden For frostekelde jarn har falle Guitar gilde; i gnyen ville Eine eg slåst mot åtte Mot elleve to gonger mat eg ulven etla Karar blødde der kongen trødde Sverds skrall sunder i skjolde-dunder Kongssverd vart raudt, for ramn var ei audt Spjut blodut sviv; spring etter liv From Egilssaga Skallagrímssonar Arranged by Sindre W. Aarsbog Í Blóði og Anda ( Ásatrú ) Trúin á guðina, fylgjendur siðanna sannsemi sjálfs síns, hreinskilni og tryggð. Afrakstur vopnadauða, ei sigur né tap. Samkoma jafningja í blóði eða anda, í Ragnarökum berjast, uns enginn mun standa. Eftir dauða ávalt velkomnir í hátíðarhöld, ei sól né máni, dagur né kvöld. Kristur svo kom og tók öll völd. En ei hafa allir fallist á hans trú, haldist sjálfum sér sannir, nú fram á 20stu öld. Þrjóskan við kristni dofnar en helst, ei sjá þeir blekkinguna sem í henni felst. Trúin á guðina, varðveiting siðanna mun koma á ný, með krist farin fyrir bý. Aðalbjörn Tryggvason Mars 1997 Ásareiðin Æsi sé ég víða vega velta fram um himinskaut Óðinn ríður ákaflega endilanga vetrarbraut. Sópar himinn síðum feldi hrafnar elta og úlfar tveir vígbrandar vígja eldi veginn þar sem fara þeir. Sleipnir tungla treður krapa fætur ber hann átta ótt stjörnur undan hófum hrapa hart og títt um kalda nótt. Æsir um vega víða veltur fram um himinskaut. Einherjar og æsir ríða endilanga vetrarbraut. Er þau sáu siðin nýja setjast að í fornri vist viku goðin burtu byrst eigi surt né úlf þau flýja en þau flýja Hvíta-Krist þó að fornu björgin brotni bili himinn og þorni upp mar allar sorti sólarinnar aldrei deyr, þótt um þrotni endurminningin þess, sem var. Grímur Thomsen Arranged by Aðalbjörn Tryggvason 1995